“උගත මනා ශිල්පයමයි මතු රැකෙනා” — AI යුගයේත්?
“උගත මනා ශිල්පයමයි මතු රැකෙනා” — AI යුගයේත්? අපි කුඩා කාලයේ ඉගෙනගත්ත කවියක් තියෙනවා. තිබූ තැනක සොර සතුරන් ගත නොහෙනා එසැඩ මනාවත් වතුරෙන් වල නොහෙනා කෝප වුවත් රජ මැතිදුන් ගත නොහෙනා උගත මනා ශිල්පයමයි මතු රැකෙනා මේ කවියේ තියෙන්නේ මනුෂ් යාගේ දැනුම ගැන පැරැන්නෝ දරාපු විශ්වාසයක්. දේපළක් සොරකම් කරන්න පුළුවන්. පොතක් පුළුස්සන්න පුළුවන්. ධනය රාජසන්තක කරන්න පුළුවන්. නමුත් කෙනෙකු ඉගෙනගත් දෙය ඔහුගේ මනසින් සොරකම් කරන්න බැහැ. ඒ අදහස මනුෂ් යයන් අතර දැනුම සංසරණය වූ ලෝකයක බොහෝ දුරට සත් යයක්. මම පොතක් කියවනවා. පොතේ අදහස් මගේ මතකයට, භාෂාවට, සිතන ආකාරයට එකතු වෙනවා. අවුරුදු ගණනකට පස්සේ ඒවා මගේ ලිවීම තුළත් පෙනෙන්න පුළුවන්. එහෙත් ඒ ඉගෙනීම සිදුවන්නේ සීමිත මනුෂ් ය ජීවිතයක් ඇතුළේ — මතකය, අමතක වීම, විවේචනය, අත්දැකීම සහ ශරීරය හරහා. AI training එක මේ පැරණි තත්ත්වය වෙනස් කරනවා. ලක්ෂ ගණනක් නොව බිලියන ගණනක් වචන, පොත්, ලිපි, කවි, රූප සහ අනෙකුත් මනුෂ්‍ය නිර්මාණ computational process එකකට ඇතුළු කළ විට, ඒවා තවදුරටත් අපට හඳුනාගත හැකි “මේ කතුවරයාගේ කෘතිය” ලෙස model එක තුළ පවතින්නේ නැහැ. Training process එක හ...