හුදෙකලාවේ නිවැසිය හැකි
කුඩා රෙස්ටොරන්ටුවක්
තිබින ඒ සැඳෑවල
අත් වැසුම් පැළැඳි අත්
නෙක භෝජනාදිය පිරිනැමෙන
දියර ගැල්වූ මිහිරි
ඩෝනට්ටු දීසි මතු වෙන
අරුම පුදුම වේවැල් මේසය
දෙපස අප; මැද මල් පොකුරු
අහසේ සැඳෑව ලකුණු කර හිරු
බලා සිටියේ අප නැගිට යන තුරු
අප නැගිට ගිය පසු
හිරු ද බැස ගිය අයුරු පුදුමය...
කාලෙකට පස්සේ... ඒ සෑදෑ.... නියමයි...
ReplyDeleteසුන්දරයි සුන්දරයි
ReplyDeleteලස්සනයි.. ඒ සැදෑ..
ReplyDeleteසපු නිළිබඳල ගත හෙළිල්ලබුයකු මන
මයි දි නෙත තමා මෙ බල
තම බණවත නොබෙණෙයි.
(සපු මලක් හා නෙළුම් පොහොට්ටුවක් අතින් ගත් ළදැල්ලක් වන් යුවතියක් තම සිත හා නෙත මට දී තොමෝ මා දෙස බලයි. මා ලවා කතා කරවූවද ඕ මා හා දොඩනට නොඑයි. )
--සීගිරි ගී-